donderdag, mei 25, 2006

Ontkerken van België

Hoe zet men nu een theoretisch discour - het ontkerken - in de praktijk voor België om. Vooral door te leren, leren kijken naar de fouten en de successen van andere. Wat bepaald de successtory van de kerk? Rudimentair kan men het volgende onderscheiden: Indoctrinatie vanaf de opvoeding, de uitbouw van een grote zuil - met o.a. de grote aanhang van de politieke partij -, kerkbelasting heffen en het wegnemen van vrijheid en verschaffen van zekerheid.

De opvoeding. In België hebben we katholiek onderwijs dat, desondanks de pogingen (cf. 1950, voorafgaand het schoolpact) van de socialist André Collard, gesubsidieerd wordt door de staat, beter, de gemeenschap. Niet enkel staan we toe dat deze geïnstitutionaliseerde indoctrinatiemachines bestaan, we betalen er nog voor ook, schande.

Wat is er verwerpelijk aan het katholiek onderwijs? Laat mij duidelijk zijn, mij ga je niks horen zeggen over de kwaliteiten van dit onderwijs, wel over het, per definitie, pre-gefabriceerd kader waar men u naartoe stuurt. Aangezien het gebaseerd is op Christelijke(/Katholieke) waarden komt hier de gewoonlijke propaganda aanbod, waar opgevoede onderwezen mensen makkelijk het onderscheid maken tussen de waarheid en de mythe, is dit voor een kind in volle ontwikkeling niet altijd zo duidelijk. Wie heeft nooit op een bepaald moment echt geloofd dat Mozes de zee in twee splijte?

Het tweede verwerpelijke is het problematisch discriminerend karakter. Door het onderwijs als Katholiek te bestempelen rem je de toenadering van niet-Katholieken af, vanuit onze maatschappij zien we dit niet - men is altijd blind voor hetgeen waar men zelf inzit - maar stel jezelf de vraag of jij als katholiek je kinderen naar "Het Islamitisch Onderwijs" zou sturen, laten we niet hypocriet zijn, niemand zou dat doen.

Wat moeten wij dan doen om al deze gevaren te voorkomen? Het Katholiek onderwijs hervormen - en de herinvoering van een gelijkaardig systeem verbieden -, naast de symbolische naamsverandering moet men ook de christelijke hegemonie - wat niet de totale afwezigheid van christelijke waarden inhoudt - uit het systeem bannen. Men moet via het onderwijs streven naar een kritische geest, we moeten de kinderen wapenen tegen wat er in de buitenwereld staat te wachten, nl. de gelovigen - gelovigen in de zin van overtuigde personen die denken dé waarheid te hebben. Naast zedenleer - ja, zedenleer moet, het is niet de bedoeling een kind ooglappen te geven door godsdiensten te verzwijgen - moet men misschien maar een vak "kritische zedenleer" geven, een vak waar men de onwaarschijnlijkheden van sommige stellingen aangaat - Jean Piaget volgende kan dit kritisch denken al vanaf 12 jaar.

Even kort samenvatten: katholiek onderwijs is discriminerend en indoctrinerend, daarom moeten we het omvormen tot een systeem dat kinderen wapens - zijnde de kritische geest - geeft tegen een blindgeloof.

Uiteraard hebben ook de ouders een grote rol te spelen, het enige wat je daar kan, mag, doen is de ouders aansporen de kritische geest te stimuleren en deze in ontwikkeling te laten komen. Men moet ze een soort "code moral" aanleren, die van hen verlangt niet blindelings hun overtuiging op te leggen - maar of dit succesvol gaat zijn is een andere vraag.

De verzuiling. De verzuiling was een, geslaagd, antwoord op de toenemende individualisering (en dus ontkerkelijking). Men zorgde voor een verticaal platform waar men als Christen heel zijn leven Christen-gebonde kon blijven. Zo zijn er Christelijke jeugdbewegingen, Christelijke vakbonden, Christelijke mutualiteiten, Christelijke partijen,... Deze verzuiling zorgde tevens dat men nooit, of toch beperkt, 'verder' ging kijken.

Om een geslaagde ontkerking te realiseren zou men deze zuil moeten verbieden, maar moest men dit doen zou men vervallen in hetgeen de theocratie jarenlang is geweest nl. een totalitaire regime. Dat is dus zeker geen streefdoel dit vanbovenuit af te schaffen. Het antwoord op de vraag of men de Christelijke partijen moeten verbieden is dus ook negatief, als men de jeugd kritisch kan krijgen zal de partij in de toekomst vanzelf verdwijnen. De verdwijning(/uitdunning) van de zuil kan dus wel gezien worden als een barometer voor het succes.

Doch moet men beginnen bij het begin, nl. wederom, de jeugd. Hoewel men niet de hele zuil kan verbieden, moet men onder het mom van "de kwetsbare geest" de jeugdbewegingen omvormen naar niet zuil-gebonden organisaties, wel gesubsidieerd, niet zuil-gebonden. Een omvorming van de jeugdbewegingen zal eenvoudig gaan, aangezien ze daar nu al zelf mee bezig zijn, maar ook omdat de roep naar het niet-gebonden-zijn bij de jeugd altijd groot zal blijven. De reden waarom zijn analoog aan deze voor de omvorming van het onderwijs.

Kerkbelasting. Deze vorm van legaal geldroof is ontoelaatbaar. Ik heb in deze optiek meer respect voor sektes die hun geld per lid gaan collecteren, die doen tenminste nog moeite. Hoe kan men nu verlangen dat elke inwoner gaat betalen voor deze discriminerend organisatie? Men kan dat niet. Het is onterecht, het is fout, het moet eruit. Kan het eruit zonder te vervallen in een totalitair regime? Ja, men moet het geld niet blokkeren, men moet gewoon de mensen de mogelijkheid bieden om zelf te kiezen of men al dan niet wil ‘sponsoren’.

Pas op, ik vind dit niet uit he… In Duitsland - maar ook in Denemarken, Zweden, Finland, Oostenrijk, … - bestaat zo een systeem, nl. Kirchensteuer. Hier kan de belastingbetaler op zijn belastingsbrief aanduiden of men wenst de kerk geld toe te wijzen – wat natuurlijk betekent dat je meer belasting betaalt. Hier staat tegenover dat de kerk weigert iemand te huwen als die geen kerkbelasting betaalt, doch lijkt dit systeem mij ‘fair’.

Wederom door de opvoeding zal men op termijn deze instelling – de kerk -, die immers géén Christelijke basis heeft (!), minder belangrijk achten en zal, net als de politieke partijen, deze uitdoven.

Wegnemen van vrijheid en verschaffen van zekerheid. Dat is iets waar de kerk voortreffelijk werk levert. Afstompen van de geest om zo gelukkig – naïef – door het leven te kunnen lopen, dit is iets dat ik niet wens te doen. Ik wil, via de staat, zowel zekerheid (cf. sociale zekerheid, meldpunt voor niet-gelovigen,... ) als vrijheid (cf. een keuze krijgen om te keizen voor geloof,...) verschaffen. De zekerheid en de vrijheid moeten worden “aufgeheben” (cf. Hegel), op een hoger niveau worden verzoend.

Een laatste argument tegen de ontkerking is het volgende – dit moet gewoon scoren -: God heeft mij gestuurd en overdonderd met rede om Jullie deze boodschap te doen aanvaarden.

Bon, we weten wat we nu moeten doen, maar hoe draagt men best zijn boodschap uit? Het antwoord ligt wederom in het “leren”, wie is er in geslaagd om zijn boodschap naar buiten te brengen en een relatief grote achterban achter zich te krijgen? Het Vlaams Belang! Neen, ik ben het zeker niet eens met al hun stellingen, verre van, maar hun propaganda techniek is op zijn minst bewonderenswaardig te noemen.

Sloganpolitiek, dat slaagt aan. Korte, maar krachtige, uitspraken waar men zich snel in terug kan vinden. Posters met een onschuldig katholiek kind op met de betiteling “Haben wir dass nicht gewusst?”, “Mama, ik wil niet.”. Dat slaagt aan. Ik geef toe, dit komt gevaarlijk in de buurt van een totalitair terreur regime, en dat is niet wat we willen. Men kan beter, zoals men nu doet bij roken, informatie filmpjes uitzenden met de titels “Niet-geloven, geen schande.”. Dit zal minder controverse uitlokken, maar zal zijn doel niet missen.

Vermijd ook negatieve woorden bv. atheïst. Noem jezelf geen atheïst als je over de juistheid van een geloof wilt discussieren, men neemt je niet serieus, en gelijk hebben ze. Een atheïst verwerpt het bestaan van god en als men de mogelijkheid niet openlaat is de discussie zinloos. Noem jezelf vrijzinnig of vrijdenkend zo laat je ruimte voor interpretatie, een vrijzinnige kan immers ook een deïst zijn.

Blijf de boodschap herhalen, herhalen doet inprenten, door jong te beginnen start je een netwerk die de boodschap voor jou zal blijven herhalen. Dit is tevens het punt waarom het Katholiek onderwijs zeer moeizaam gaat omgevormd raken. Christenen weten dit ook, ze weten best dat eens ze hun indoctrinatiemachines opgeven, het desastreuze gevolgen zal kennen, maar als god écht bestaat hoeven ze toch niks te vrezen?

Ok, we weten wat en we weten hoe. Revolutie! Revolutie! Revolutie? Neen, het tempo moet traag maar zeker zijn. Een snelle omwenteling zal gewoon zorgen voor een snelle afbraak – net als de Franse revolutie, de USSR, … -, waar men moet naar streven zijn overwinningen met mondjesmaat, net zoals bij de uitbreiding van het stemrecht.

Een snelle twist heeft ook geen zin, wat voor nut heeft het om de 60+'ers de laatste dagen van hun leven duidelijk maken dat ze hun leven in leugens geleefd hebben? Ik ben voor ‘the greatest happiness for the greatest number” (cf. Bentham) en dit kan men enkel bereiken als men traag opbouwt. Het mag dus niet gezien worden als iets negatief, maar als een positieve omwenteling, een omwenteling naar een herwonnen geestelijke zelfstandigheid.

4 Comments:

Blogger johan said...

U aanklag teen Katolieke (lees: christelike) onderwys sal alleen geldig wees as dit vir alle ideologieë geld. Net so min as wat die indoktrinasie met Moses en sy watersplisting deur almal geglo word, glo almal die horoscope as bron van lewenswysheid. En tog in die public skole word ook van christen kinders verwag om horoscopes te skryf. As ons krities moet wees - en ek stem saam - kom wees ook eerlik. Sonder eerlikheid is kritiek indoktrinasie!

4:24 p.m.

 
Blogger ikhebeenmening said...

@ Johan : uiteraard.

4:29 p.m.

 
Blogger johan said...

Dit is dalk glad nie so eenvoudig soos uiteraard nie. Kan ek sonder 'n basiese ideologie/lewens en wêreld-beskouing onderwys gee? Kan ek selfs net temas vir klasse kies sonder dat lewens en wêreldbeskouing uiteindelik 'n rol speel. Die lewe is immers nie net objektief nie. Wat 'n vraag laat ontstaan oor die haalbaarheid van 'n skoolstelsel sonder diskriminasie en indoktrinasie.

Jy het obvious al meer hieroor gedink as ek en Belgie is veel meer post-christelik as wat ons in Zuid-Afrika post-apartheid is!

3:07 p.m.

 
Blogger ikhebeenmening said...

Ik denk dat er zeker een schoolstelsel kan zijn dat geen indoctrinatie inhoud.

Indoctrinatie is immers niet gelijk aan socialisatie, dat men de waarden en normen van onze gemeenschap aanleert is evident, maar dat men een eigen hegemonie probeert op te leggen, onder een duidelijk discriminerende naam, is ontoelaatbaar. (Misschien moet in de bijbel - zoals de kerk het bij de da vinci code wou forceren - na het voorblad maar een waarschuwing "gebaseerd op fictie" steken, dit is uiteraard een andere discussie.)

Het is niet de bedoeling wereldbeschouwingen en ideologiën te verzwijgen, maar het is juist de taak van het onderwijs om er kritisch tegenover te leren staan.

Dat men discriminatie niet kan uitsluiten, daar ben ik het mee eens, maar dat ontslaagt ons niet van de opdracht om deze te proberen inperken ergo vermijden.

3:46 p.m.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

 

"It ain't necessarily things I believe, it's just stuff I think about." (cf. Rodney Carrington)