dinsdag, juni 20, 2006

Moraal

Welke moraal moet de bevrijdende, niet-gelovige, persoon aannemen? Hoewel de essentie van het ontketenen van het geloof als doel heeft geen moraal op te leggen, valt hier toch wat over te zeggen.

Juist doordat men de moraal niet mag opleggen is de nieuwe moraal, een herrenmoraal, een die niet slaafs is en zich dus niet laat begrenzen door de opvattingen van anderen. In tegenstelling tot Nietzsche is niet de Übermensch de drager van deze moraal - die bestaat namelijk niet aangezien alle mensen in oorsprong gelijk zijn - maar is het de positivistische mens van Auguste Comte die deze nieuwe moraal aanhangt.

De Nieuwe Mens is dus geen Übermensch doch is hij zijn evolutie niet gelijk aan die van de gelovige. Waar gelovigen in de metafysische trap van het denken staan, zal de Nieuwe Mens in een verdere, de laatste, trap van het denken staan nl. in het positivisme. In dit laatste stadia verklaart men de verschijnselen door het gebruik van de empirie, het zichtbare, de feiten. De rede zal zegevieren.

Hoe kan je een Nieuwe Mens worden? Door jezelf tot deze Nieuwe Mens te verheven. Je omgeving kan de basis verschaffen voor een bevrijding van je denken, maar het zal jij zélf moeten zijn die tot de bevrijding, een geestelijke gezondheid, komt. Niet langer geneurotiseerd, gepsychotiseerd door god, maar verlicht door de rede.

Deze moraal zal niet overheersen zolang er hardnekkige gelovige bestaan, doch kan het niks anders zijn dan de logische uitkomst van de evolutie van het menselijk denken. Eens men zichzelf verheft tot deze vorm van denken is een terugval onmogelijk.

Maar wat met de twijfelaars die zich tussen het geloof en het positivisme bevinden? Deze hangen aan een zijden draad die vroeg of laat zal breken (en dan maar hopen dat ze aan de helft hangen die onze kant toebehoort). Bij zware crisissen zoals oorlogen zal de twijfelaar echter zoeken om de onzekerheid op te vullen met een houvast, het geloof. Er zullen meer helften bij de gelovigen vallen als bij de bevrijden. Daarom moet de nieuwe moraal geweldloos zijn zodat deze twijfelaar niet in de handen van de blinde kan vallen, aangezien een breed gedragen geweldloosheid de oorlog uitsluit. De nieuwe moraal kan dus niks anders zijn als een evolutie naar vrijheid, de vrijheid verschaft door de afwezigheid van oorlog en repressie.

Het bovenstaande kan niet door gods-'dienst' verschaft worden. Hoewel elk geloof liefde, barmhartigheid, verdraagzaamheid, samenhorigheid, ... uitdraagt zijn het nu juist deze geloven die verantwoordelijk zijn voor de legitimatie van talloze oorlogen. Niet enkel de djihad of de kruistochten hebben vooral miljarden slachtoffers - bekeerde mensen, maar ook doden en gewonden - gezorgd, maar ook vandaag de dag wordt het geloof nog steeds gebruikt om oorlog te legitimeren of is de "may god bless America" geen duidelijke vorm van opinie beïnvloeding? Bush vraagt hier de zegen van god. Indien god hem niet zou zegenen zou hij de oorlog niet kunnen winnen, laat staan beginnen, maar god houdt hem niet tegen en de legitimatie is dus voltooid.

Waar het geloof elkaars koppen afhakken om het luidst te kunnen roepen dat hun geloof het enige ware is zal de nieuwe moraal ervoor zorgen dat er geen oorlogen meer zijn aangezien oorlogen zorgen voor onzekerheid en onzekerheid het geloof voedt en het voeden van geloof een stap terug zal zijn in de onvermijdelijke evolutie naar het positivisme.

vrijdag, juni 16, 2006

De kerken

In de bijbel wordt er naar de kerk gerefereerd als geloofsgemeenschap, iets wat de islamieten als 'umma' bestempelen, maar als ik aan kerken denk dan schiet het beeld van mastodontische gebouwen voor mijn ogen. Gebouwen gemaakt niet om de grootsheid van god te vertegenwoordigen - hoewel dit wel als legitimatie gebruikt wordt - maar om de grootsheid van de leidende geestelijke instanties, voor de islamieten de 'ulama', aan te tonen.

Geparasiteerd op de volgzame, naïeve, gedwongen persoon om de grootsheid van de ulama aan te tonen. Om de financiële kracht bij te zetten werden er ondermeer aan de rijke aflatingen verkocht om "een plaats in de hemel" te verkrijgen, dit is een duidelijk signaal van de kerk die kant van de adel en de bourgeoisie kiest en dus de ‘gewone mens’ in de steek laat – maar wel in de teugels houdt. Men moet ‘arm van geest en rijk van ziel’ zijn maar er dan ook bijnemen dat men een Untermensch blijft, een schande. Vooral een schande omdat al dit tégen hun eigen geloof is! En zelfs nu blijven deze dubieuze praktijken bestaan, begrijpen wie begrijpen kan.

Zelfs nu is er nog steeds sprake van, weliswaar legale, uitbuiting van de werkende mens. De clerus heeft een salaris tussen de €16.672,87, voor pastoren, en de €85.013 , voor de aartsbisschoppen, (cf. Belgisch Staatsblad 22.10.02; wet van 21 juni 2002) dat door de gemeenschap - en deze keer niet de umma, maar de gehele gemeenschap - wordt vergoed, ook door niet-gelovigen. Buiten deze vergoeding genieten ze ook nog van een gratis - betaald door de gemeenschap - woonst en alles wat ze in en door de kerkdienst ophalen (cf. stoeletjesgeld, offerblokken, huwelijken, ...). Van het oorspronkelijke idealistische ascese verhaal naar een winstgevende kapitalistische kerk die helemaal niet geeft om zijn ‘schapen’. Maar als men een schaap niet mag verwijten een schaap te zijn, dan kan dit schaap de adelaar niet verwijten dat hij geen schaap is, hiermee bedoel ik dat de gelovigen moeten gestopt worden hun slavenmoraal uit te dragen en er een moral restraint moet aangekweekt worden om nog grotere schade te voorkomen..

Om terug te komen op de uitbuiting, was het trouwens niet Jezus die zich tégen de uitbating van de tempels verzette omdat die geperverteerd waren door de handel die erin werd gedreven? (Mat. 21:12) Is het dan niet duidelijk dat hij ook tegen aflatingen e.d. zou zijn?

Was het niet de zoon van "the man himself" die tegen de materiële tempel was, maar wou streven naar een innerlijke tempel? (De eerste brief van Petrus 2:5) Is het dan niet duidelijk dat de pracht en praal van de huidige kerken zondig (!) zijn? Of is hier sprake van een collectief selectief lezen? Zien gelovigen dit niet, of willen ze het niet zien, de vraag blijft onbeantwoord.

In de ogen van god zijn wij allemaal gelijk, maar toch moeten de gelovigen een hiërarchie creëren. Moesten de zinsconstructies in de bijbel uitermate nietzscheaans-complex zijn dan zou ik begrijpen waarom men over deze statements valt, maar het is de logica zelve die aantoont dat diegene die het christendom uitdragen er een geperverteerde godsdienst van gemaakt hebben.

Trouwens we zijn allemaal gelijk, maar god is niet gelijk aan ons? (Jesaja 46:9) Zijn we dan wel allemaal gelijk? We zijn niet gelijk aan god, maar we zijn wel naar zijn evenbeeld geschapen. (Genesis 1:26) Zijn we dan een inferieur prototype? Moet er misschien nog een soort komen die dan wél gelijk is aan god? En stel nu dat het waar is dat we dan al gemaakt zijn naar zijn evenbeeld, als man en vrouw, is god dan een hermafrodiet?

dinsdag, juni 13, 2006

Frustratie

Waarom valt er zo moeilijk met gelovigen te discussiëren? Uiteraard is daar geen eenduidig antwoord op te geven, doch zijn er een paar uistekers.

Gelovigen wijken vaak van het onderwerp af, vooral dan als het wat gevoeliger ligt, toegegeven moet ik stellen dat niet alle gelovigen dit doen, er zijn er een paar hardnekkige, doch zeer veel vervallen steeds in ontwijkende retoriek, waarom blijft voor mij een mysterie. Weten ze het antwoord niet? Willen ze het antwoord misschien niet weten? Weten ze misschien dat ze fout zijn? Het zijn allemaal mogelijke verklaringen. Men gaat er liever niet op in, dan fout te antwoorden. Ik noem ze 'de angstige gelovige', let op dit soort bevat niet diegene die de discussie a priori weigeren - dat moet men dan eerder als de 'bekrompe gelovige' bestempelen - neen, het zijn juist diegene die het luidst roepen dat hun god bestaat, maar voor hun gebrul geen bodem - wat er niet is, kan je niet krijgen - vinden om op te staan.

Als ze voor voldongen feiten staan klappen ze toe, niet dat ze gaan zwijgen, neen hun repliek is zo geformuleerd dat het niet meer over de grond van de discussie gaat maar over de goedheid van hun god, de kindermoordenaar (cf. zondvloed). Ik word daar gewoon gek van. Misschien moeten deze gelovigen maar eerst eens zélf kijken wat hun geloof niet biedt, of beter, niet kan bieden in plaats van altijd te vertrouwen op het woord van hun gemeenschap, want door steeds terug te vallen op die gemeenschap vervallen ze in het onwetend-maar-gelukkig clubje. In een gelijkgezinde groep kan/mag er natuurlijke geen deviatie ontstaan en dus moet je om de gemoederen te bedaren altijd een "vlucht-oplossing" hebben: “de liefde van god” en “zijn ondoorgrondelijke wegen” zijn daar pracht voorbeelden van.

Neen, ze zwijgen niet en dat hoeft ook niet, maar wanneer iemand in zijn ongelijk word aangetoond dan verwacht ik dat men terugvalt op een verdediging. Niet dat men begint met het eindeloos aanhalen van anekdotes die zouden aantonen dat hij wel bestaat, niet het terugvallen in de vlucht-oplossingen en vooral niet het eigen verlies weglachen. Die discussies vervallen vaak in het naast elkaar praten, geen antwoorden, eerder twee monologen geïnspireerd op de ander.

Eigenlijk heb ik daar absoluut geen problemen mee dat mensen in het onweten-maar-gelukkig clubje willen vertoeven. Wat mij vooral stoort is dat men niet alleen denkt de waarheid te bezitten, maar ook gelooft deze waarheid te moeten begeleiden, een arrogantie die vooral de paus bezit. Wie heeft hem het recht gegeven Petrus te vervangen? Wie? God? Die fictie? Kom nu... Ok misschien valt dat nog te justifiëren, de gelovigen willen een leider en de theocraten verkiezen hem, maar wat met heel de katholieke hiërarchie? Er zijn wel 11 treden! Vanboven staat de paus, dan de patriarch, de grootaartsbisschop, de metropoliet-aartsbisschop, de aartsbisschop, de bisschop, de deken, de priester, de diaken, de subdiaken en tenslotte de leek. Dat deze ordening een gevolg is van de groeiende kerk kan ik begrijpen, maar waar men de justificatie haalt om dit volgens christelijke principes te organiseren blijft zoek.

Daarom zeg ik u: "Gelovigen aller lande, verenig u, leer en studeer."

zondag, juni 11, 2006

Geloof anders bekeken

Men moet het geloof anders gaan bekijken, anders gaan bekijken om vooruit te raken.

Momenteel is er de opdeling: geloof en niet-geloof. Geloof als een soort vulgaire mix van pseudo-wetenschap, ‘rationaliteit’ en religie. Het geloof krijgt te veel krediet door het als tegenhanger van wetenschap te beschouwen, immers geloof begint, waar het weten ophoudt. We moeten dit niet langer willen, een nieuwe strategie roept zich op.

Onder de leuze “can’t beat them? join them!”, of beter, “let them join us”, het geloof probeert al jarenlang, met wisselend succes, een plaats in het wetenschappelijk denken te bemachtigen en men ziet dit nogal vaak als “aanval” op de rationaliteit, een bedreiging als het ware. Het zou beter zijn moest men het als een mogelijkheid zien, incorporeer die pseudo-wetenschap!

Waar? Vele mogelijkheden, maar ik doe een voorstel: de filosofie. Geloof past perfect in het filosofisch plaatje, ook de filosofie begint waar het weten eindigt. Het is een normatieve wetenschap die zich niet baseert op zorgvuldige experimenten – dit komt goed uit aangezien ‘god’ als proefpersoon nogal moeilijk te lokaliseren is - het is géén empirische wetenschap. Men zoekt wel naar samenhang in de denkwijze – iets wat de kerkelijke leer, hopelijk, tracht te doen – zélf in coherentie met de huidige wetenschap, maar de stellingen moeten echter niet falsifieerbaar zijn.

Subliem! Dat is het, geloof als filosofische strekking, niet als stand-alone. Laten we vanaf nu niet meer naar geloof kijken als een tegenhanger van de wetenschap, maar als het toekomstig denkveld voor de wetenschap, god staat dan voor de wetenschap die nog niet (voldoende) bewezen is. Een mooie juxtapositie, coördinerend naast elkaar. Het geloof tracht zolang mogelijk coherent te zijn, met als voordeel dat we zoveel mogelijk uit die leer halen en de wetenschap haalt eruit wat eruit te halen valt.

God is dood, lang leve god.

vrijdag, juni 09, 2006

Typologie

Omdat het steeds belangrijk is zichzelf, maar ook andere, te kunnen situeren in een discussie heb ik mij onlangs bezig gehouden met een typologie op te stellen. Hoewel atheïsme mijns inziens een "essentialy contested concept", net zoals politiek of democratie bestaat daar nu eenmaal geen eenduidige definitie van. Voor sommige is atheïsme leven zonder god, voor de andere is het de afbraak van god,...

Daarom heb ik in de volgende typologie het kritisch bestuderen (de atheologie) met het al dan niet atheïst zijn (niet geloven in godsbestaan) gekruisd.

Atheologie staat voor de studie van het geloof waar men kritisch omgaat met godsdienst en de nadruk op het ontkrachten legt.
Atheïst is iemand die het onstaan en de mogelijkheid tot het ontstaan van god verwerpt.

Zo kan je die 2 kruisen en heb je onderstaande categoriën


Atheïsten : Een categorie die het onstaan/bestaan noch de mogelijkheid voor het ontstaan/bestaan van een god erkennen. Doordat ze de mogelijkheid niet erkennen hechten ze ook geen waarde aan de weerlegging van het "wel bestaan". Merk op dat er toch een kleine toetsing gebeurt aan strikte regels, zo zal “het is zo, want god wilt het” verworpen worden door de toetsing aan “er is geen god”.

Atheocraten : Een categorie die het ontstaan/bestaan noch de mogelijkheid voor het ontstaan/bestaan van een god erkennen, maar die tevens justificatie zoekt voor hun stellingen. Ze zijn tegen een geloofsordening en streven naar een verbanning van de geestelijke dwang. Merk op dat er sterke en zwakke atheocraten zijn. De sterke dragen hun overtuiging uit en willen ook andere, al dan niet gewild, bevrijden van hun geestelijke dwang, de zwakke beperken zich tot eigen bevrijding.

Atheologen : Een categorie die het geloof trachten kritisch te onderzoeken, maar de mogelijkheid tot ontstaan van een god niet uitsluiten. Deze categorie omvat gelovigen, vrijzinnige, agnosten,... Merk op dat theologen die kritisch het geloof benaderen als atheoloog kunnen worden omschreven, tevens kunnen atheologen atheïstische gevoelens hebben.

Pars : Een categorie die het ontstaan of de mogelijkheid tot het ontstaan van een god niet ontkennen, maar er zich ook niet kritisch mee gaat bemoeien. Onwetend, maar gewenst.

Deze denkoefening is trouwens ook zeer handig om gerichter de ontkerking te kunnen leiden. Om op een zo kort mogelijke termijn een zo groot mogelijk aandeel niet-gelovigen te creëeren moet men zich vooral richten op de eerste 3 categorieën, de eerste twee behouden en de gelovigen uit de derde overtuigen.

woensdag, juni 07, 2006

God is...

... wetenschap dat nog niet (voldoende) bewezen is.

maandag, juni 05, 2006

Jeugdcriminaliteit

Het is en blijft het stokpaardje van recht: "Jonge allochtonen moeten gedragen of opkrassen" en gelijk hebben ze.

Ik vind dat ook, men moet zich gedragen, maar wat men vaak vergeet is dat deze jeugd al lang geen allochtonen zijn. En de voorstellen van rechts en extreem-rechts om deze problemen aan te pakken blijven ook zo ontzettend vaag dat wel iedereen er zich (deels) in kan terug vinden, dat is de kracht van rechts.

Ze halen altijd anekdotes aan van jeugdcriminelen die weer vrijgelaten zijn zonder één dag in "den bak" gezeten te hebben, daar zou ik graag de cijfers wel eens van weten. Het is niet zo zeer dat ik niet geloof dat er ooit criminelen geweigerd worden, maar door deze enkele cases steeds weer aan te halen geven ze de indruk dat geen enkele jeugdcrimineel zijn weg naar de gevangenis/instelling nog vind, maar als ze iedereen weigeren vraag ik me dan af hoe die ooit volraken.

Los daarvan ben ik het wel eens met het standpunt: "jeugdcriminelen hard aanpakken". Alhoewel... hard... dat hangt natuurlijk van case tot case af, dit is wel de toekomst waar je mee verder moet, als deze dan hun eerste 5 jaar opvoeding missen dan zijn we verder van huis. Maar toch aanpakken diegene die niet meer te verbeteren zijn, en zelfs hard aanpakken, maak er een voorbeeld van, geef ze astronomische geldboetes en deel riante schadevergoedingen uit aan hun slachtoffers, sluit ze niet enkel op, neen, stuur ze in werkkampen waar ze geld verdienen om die geldboetes af te betalen, een crimineel moet je niet op hotel sturen.

Is dit socialistisch? Ja, zeker als we hier over anders-kleurende criminelen spreken. Het socialisme moet in naam van het algemeen belang ook de minderheden in de samenleving opnemen. Als er dan een paar "rotte appels" tussen deze minderheden zitten dan moet je die plukken zodat de hele struik niet rot wordt. Je neemt er 10 man uit om een gemeenschap van stigmatisering af te helpen.

Op termijn geef je dan de 'new-right'-movement geen basis meer omdat je bewijst dat in de praktijk de culturele verschillen wél overbrugbaar zijn, met als gevolg dat hun stigma's bot vangen. Het enige dat je dan nog kan zeggen tegen de rechtse aanhangers is: "Er zijn meer goedmenende anderskleurende dan je hoopt."

zaterdag, juni 03, 2006

Ontkerken, uitbreiding

Het uiteindelijke doel is het ontkerken - niet het afbreken van het geloof, wel van de institutie kerk - van België, het middel ernaartoe is Kirchensteuer en het aanpakken van de jeugd en stok achter de deur voor de terugval en als kernwoorden perceptie en publieke opinie, de 2 P's.

Perceptie: Men voert Kirchensteuer niet in om "het geld van de kerk af te nemen", maar wel "om de burger dichter bij de politiek te brengen". Men hervormt het katholiek onderwijs niet om "de kerk te ontkrachten", wel om de "de kinderen een vrije opvoeding te geven".

Publieke opinie: Men moet wachten op het correcte moment - dit is wanneer het klimaat goed is - om bovenstaande te introduceren. Smeer de verkwisting van de kerk (cf. de verwarmingskosten van de kerken zijn 800% gestegen t.o.v. 30 jaar geleden) breed uit in de media en verklaar dat ze bij Kirchensteuer zelf moeten zorgen dat ze rondkomen, zonder dat de gemeentes moeten bijpassen. Gebruik dan die Kirchensteuer als barometer om de hervorming van het onderwijs door te voeren, bij een dieptepunt, actie! Het laten aanspannen van rechtzaken tegen het katholieke onderwijs zou ook als een bom inslaan. De katholieke scholen stellen zich open voor alle mensen, ook niet-gelovigen. Dus als je kunt aantonen, en daar wringt het schoentje, dat jouw kind is gaan geloven door o.a. gedwongen eucharistie, iets wat grondwettelijk verboden is (art. 20: "Niemand kan worden gedwongen op enigerlei wijze deel te nemen aan handelingen en aan plechtigheden van een eredienst of de rustdagen ervan te onderhouden."), vieringen te volgen e.d. dan kan je die school laten veroordelen voor de indoctrinatie van jouw kind met als gevolg dat de publieke opinie warm is voor de omvorming.

Maar wat voor de terugval? Wat als het je lukt en het daarna terug geschroefd wordt? Dat is uiteraard een stap die we moeten vermijden en daar moet de voorbereidende fase op inspelen. De voorbereidende fase is mijns inziens ook niet zo een zware opdracht. Hier moet men een juridische basis leggen voor de strijd: verbieden van bijkomend godsdienstig onderwijs en het laten inschrijven van de scheiding tussen kerk&staat in de grondwet.

Dit laatste, de scheiding van kerk&staat, is wel een aangenome regel maar staat nog steeds niet neergeschreven! De afdwingbaarheid wandelt dus op een dunne lijn. Er zijn volgens mij twee wegen om deze doelstelling te volbrengen: door de Europese grondwet aan te nemen of door het zelf in de grondwet te schrijven. De Europese grondwet komt er hoe dan ook, dat is maar een kwestie van tijd, en dus zal dit pad snel bewandeld zijn, een spurtje zeg maar. Maar de tweede weg, zelf invoeren, mag daarom niet verwaarloosd worden, de geschiedenis leert ons dat overkoepelende organisaties uiteenvallen, dit was zo bij de quadruple alliantie, de volkenbond,... Het zelf invoeren is dus een garantie voor de toekomst, maar hoeft daarom niet noodzakelijk in de voorbereidende fase te gebeuren. Wel noodzakelijk, niet dringend wat ons in een comfortabele positie brengt om een goed klimaat af te wachten.

Verbieden van bijkomend godsdienstig onderwijs is een noodzakelijk voorwaarde die wél moet volbracht worden in de voorbereidende fase. De sleutel is de publieke opinie beïnvloeden ten tijde van verkiezingen. Politiekers hebben de negatieve eigenschap om tijdens de verkiezingen populistisch te worden, sommige noemen dat 'verantwoord populistisch', ik noem het een mogelijkheid. Laat tijdens de verkiezingsmaanden meer aanslagen in het nieuws komen, geef het volk het subjectief gevoel dat de islam een bedreiging vormt en kom dan af met het voorstel om islamitisch onderwijs (en elk ander godsdienstig onderwijs zet je er in kleine letters bij) te verbieden in ons land. Je moet een vonk creëren die het vuurtje laat lopen. Dit vormt de stok achter de deur om de terugval juridisch tegen te gaan.

Ook moet men de verbindingslaag tussen de eerste vrij opgevoede en de diegene die nog met god opgevoed zijn zo hecht mogelijk maken. Als de 15-jarige niet-geloof als iets negatief gaan zien, zal dit zich zeker overzetten op de kleinere broers, dus je moet ook die generatie winnen! Hoe doe je dat? Door niet-geloven ‘cool’ te maken, laat 10 artiesten zich ontdopen en probeer er zoveel mogelijk mee te krijgen.

De artiesten moeten wel zorgvuldig gekozen worden, het moeten artiesten zijn die werkelijk aanslaan bij de jeugd, hun rolvoorbeelden. Spreek alle lagen aan de punkers (die zullen wel niet zo moeilijk zijn), de hardrockers, de techno'ers,... Je moet het 'cool' maken, niet oubollig. Het moeten niet enkel muziekartiesten zijn, alles wat aanslaagt bij de jeugd ‘fits the profile’.

Het bovenstaande moet gebeuren in een gunstig klimaat, anders is het gedoemd te falen. Maar moet men daarom wachten totdat het klimaat goed is? Neen, men kan het klimaat kweken, hou gewoon altijd de 2 P’s in het achterhoofd en kies je momenten zorgvuldig, een balans tussen de vos en de leeuw.

vrijdag, juni 02, 2006

Vermeersch

Een miskende denker, Prof. dr. E. Vermeersch. Laatste dagen niet veel tijd gehad om iets deftig te schrijven, maar het artikel dat ik van Vermeersch gevonden heb moet ik delen, een klein extract:

"De volgorde in Genesis is trouwens foutief. In Genesis 1 is de Zon NA de planten geschapen. Maar planten hebben zonlicht nodig om te kunnen ontstaan en groeien. De zon is dus een noodzakelijk voorwaarde tot plantengroei (fotosynthese) en zou die dus eerder op het toneel moeten verschijnen. Het antwoord van de creationisten daarop is doorgaans dat er al licht geschapen was. Helaas neemt het onmogelijke daardoor alleen maar meer absurde vormen aan. Hoe kan licht bestaan voordat er sprake is van een Zon? Alsof neonlicht bestond voor de uitvinding van de gloeilamp. De oorzaak leggen ze dan bij een schepper, maar dat is echter geen wetenschappelijke verklaringspoging, maar een uitspraak. Bovendien lost dat het probleem niet op : hoe kan zonlicht bestaan voordat er sprake is van de Zon? De zogenaamde schepper is eigenlijk een excuus voor het antwoord dat ze niet hebben. Of, is er dan twee keer licht geschapen? Creationisten wringen zich in allerlei bochten om aan dit soort absurditeiten te ontkomen. "

Klik hier voor het volledig artikel.

 

"It ain't necessarily things I believe, it's just stuff I think about." (cf. Rodney Carrington)