donderdag, juli 27, 2006

Geloof is gevaarlijk

De levenswijze die het meeste aantal bodycounts in de geschiedenis kan claimen - Stalin was er niks tegen - is deze die het geloof in een god als rode draad gebruikt. De geschiedenis van o.a. het christendom is een rode geschiedenis - en rood niet als uitdrukking van hun "socialistisch" denken. Moord, brand, verkrachtingen, pedofilie, genocide, slavernij, afpersing, uitbuiting, ... de lijst is eindeloos. Geloof moord. Niet enkel ontneemt het de mens van zijn gezond verstand, ook drijft hij deze over de grenzen van de waanzin.

Die waanzin was opmerkelijk tijdens de hulpacties van de Tsunami 12-12. Hoewel er in België alleen al meer als 50 miljoen euro aan steun werd binnen gehaald - en er dus middelen genoeg waren - kwam de heropbouw toch traag op gang. Iets klikte niet... De mensen wouden niet meewerken, ze wouden boeten. Uiteraard waren ze verheugd dat ze geholpen werden, maar iets hield hen tegen. De getroffen landen (Sri Lanka, Indonesië, ...) zijn diep religieus - niet christelijk, wel religieus - en zagen deze tsunami als een straf van god. Een straf die men niet zomaar links mag laten liggen... Naast de gebruikelijke (mislukte/gelukte) pogingen tot corruptie was dit een van de grootste factoren die ervoor zorgde dat de heropbouw langzaam tot stand kon komen. Geloof als waanzin.

Meer waanzin ligt in hun overdreven fetisjistische manier waarop ze de seksualiteit benaderen. Weinig do's en veel dont's. Men is tegen homoseksualiteit omdat dit niet volgens godswil is - maar dieren mogen wel homo zijn. Men verzet zich tegen het genot, seksualiteit dient om voor te planten, masturbatie en seks voor het huwelijk zijn uit den boze. Hoeveel christelijke tieners hebben zich niet schuldig gevoeld tijdens en vooral na de masturbatie? Trauma's! Het geloof, en dan zeker het christelijke geloof, voortoont trekken van autistisch gedrag. Ze negeren de werkelijkheid en maken zich zo schuldig aan de basis te liggen van het uitdragen van aids. Een verbod op condooms, de kerk wil eerder een mensenleven opofferen als een potentieel mensenleven. Waanzin.

Het bovenstaande is gevaarlijk, maar de visie van sommige christenen t.a.v. de geneeskunde overtreft dit alles. Eerder dan te geloven in de bewezen kracht van medicatie gaat men in gebedskringen bidden voor genezing en, in het slechtste geval, weigeren ze zelfs alle medicatie. Deze extreme vorm is vooral terug te vinden bij de getuigen van jehova. Deze sekte weigert o.a. bloedtransfusies, ze zouden liever sterven als iemands anders bloed te moeten opnemen, de bijbel verbiedt dit (Deuteronomium 12,23) en ze kunnen toch niet tegen de bijbel ingaan? Deze malafide genezingspraktijken treffen dan plaats in genezingsdiensten, ergens thuis of in grote zalen. Bij milde ziekte heeft dit uiteraard een placebo-effect, maar bij bv. kanker wordt het fataal. Geloof is dan gevaarlijk.

Geloof is niet enkel gevaarlijk als het op lichamelijk vlak op aankomt, maar doordat het sluiks blijft doordringen in de maatschappij neemt het de karakteristieken van een kakkerlak aan waardoor deze passieve agressie moeilijk uit te roeien valt. Voorbeelden zijn wederom legio, doch één ter verduidelijking. Waar sekten in de beginfase moeite moeten doen om van hun leden geld te onttrekken en dit als noodzakelijk en vooruitstrevend voor te doen, wordt deze procedure na enige groei – met o.a. het christendom als bewijs – gelegaliseerd. Men evolueert van afpersingen naar kerkbelastingen. Waar afpersingen zichtbaar foutief blijkt te zijn is dit niet het geval met kerkbelastingen, deze passieve vorm van agressie zegeviert omdat het moeilijker aan te pakken is.

Dit alles toont aan dat een ver doorgedreven geloof gevaarlijk is. Dit is geen pleidooi tegen geloof, maar wederom een voor een anarchistische visie op geloof. Kies zelf, maar hou de privé zaak privé.

zondag, juli 16, 2006

Geloof is aangeleerd

Niemand die over een gezond verstand beschikt gelooft dat religie individueel tot stand kan komen, het moet groeien in een gemeenschap en deze groepsgroei zorgt er tevens voor dat de expansie in de toekomst verzekerd is. Geloof wordt overgedragen, geloof is aangeleerd en indien dat niet lukt, geforceerd. Indien men in de theorie van aangeleerde religie niet gelooft moet men zichzelf de vraag stellen hoe het komt dat in Irak overwegend moslims zijn, in Italië er meer christenen wonen en waarom er nog steeds polytheïstische godsdiensten in o.a. het amazonewoud bestaan.

Geloof wordt overgedragen van gezin op gezin, familie op familie, gemeenschap op gemeenschap. Maar waar is het begonnen? Een soloactie zou uitgedeind zijn, dus het startende draagvlak moet groot genoeg geweest zijn om de expansie te verzekeren en klein genoeg om deze groep in de prille beginfase te begeleiden, een evenwichtsoefening. De strategie van de kerk is gericht op de tegemoetkoming aan de noden van de hogere standen in ruil voor actieve steun - deze steun zorgt tevens voor expansie van de hegemonie en die expansie zorgde voor de groei van de macht van de hogere standen – maar als zijnoot werden ook de lagere klassen gepaaid met o.a. gratis indoctrinatie onderwijs. De kerk heeft dus (terecht) gegokt op de rijke stand en de rijke stand koos op zijn beurt voor de kerk. De kerk diende de belangen van de adel en de bourgeoisie en in ruil voor deze schijnbare trouw bezaten ze een middel om het plebs bang te houden en dit als vredelievend voor te stellen.

De bewijzen voor deze stelling zijn legio, hoeveel koningen hebben niet geponeerd af te stammen van Adam of god? Bij wijze van voorbeeld het volgende: de arbeiderslonen draaide rond het overlevingsminimum, niet genoeg om te leven - maar ook niet om te sterven – dit was volgens Malthus niet enkel een normaliteit maar tevens een noodzaak. Malthus poneerde dat de landbouw in een rekenkundige (1, 2, 3, 4, …) lijn steeg terwijl de bevolkingstoename in een meetkundige (1, 2, 4, 8, …) lijn steeg. Een toename van het loon zorgde voor een toename in bevolking – hogere lonen, meer geld, meer kindjes – en dat zorgde per definitie voor een nog grotere schaarste – meer kindjes, meer mondjes, relatief minder eten. Aangezien geboortebeperking ontoelaatbaar was – ascese werd wel aanvaard - was het in bedwang houden van de lonen de enige mogelijkheid om de schaarste te controleren. Een christelijk principe dat onrechtstreeks zorgt voor de bevestiging van de macht van de adel en bourgeoisie.

De hogere standen gebruikten het als goedkoop repressie instrument en dit werd generatie na generatie doorgegeven en hoewel het middel nooit verlaten werd, werd de oorsprong wel verborgen. Maar wat met de lagere standen? Ja, wat mét de lagere standen… die hadden geen keuze: geloven of sterven. Als lijfeigene luister je nu eenmaal naar je baas en aan je kinderen geef je de leefstijl door die het minst slaag opbrengt. Horen, zien en zwijgen, maar vooral gehoorzamen.

Uiteraard zijn er ‘interessanten’ geweest die ingegeven waren door god en die het licht gezien hadden. Dat alles is te verklaren door neuroses, psychoses, wanen, wishfull-thinking of gewoonweg leugens om als ‘beter’, door “god ingegeven” aanzien te worden. Het thomas-theorema – If men define situations as real, they are real in their consequences – blijkt wederom correct te zijn. Men is zo overtuigd van de eigen leugen, en wordt hierin zelfs gestimuleerd door een merendeel van de populatie, dat men het als enige waarheid gaat voorstellen, alle rede wordt achter gelaten en de eigen dwaasheid - de kracht van religie? - genegeerd.

Als je heel je leven nooit verder hebt kunnen kijken dan een opgedrongen geloof in een omgeving waar iedereen rondom je schijnbaar gelooft, dan is het onmogelijk om je hier tegen te verzetten, zeker in die tijd. De gemeenschap was alles en als ongelovige werd je uit deze gemeenschap geplaatst, verstoten en in het beste geval gelyncht. Het alternatief was een hondenleven in het bos of een wederdoping – als zinspeling kan dat trouwens tellen, ‘opium voor het volk’. Jammer genoeg waren er toen geen surrogaten zoals OCMW’s om deze ‘marginalen’ op te vangen…

Al dit zorgde ervoor dat religie generatie na generatie werd doorgegeven en dat het nu diep in de samenleving ingeworteld is. De enige uitweg, en tevens hét logische eindpunt van de geestelijke geschiedenis, is diezelfde weg terug bewandelen niet met een verdrongen, maar met een gezonde geest. Dit is een taak voor elk barend wezen op deze planeet. Dring jouw geloof niet aan je kinderen op! Laat ze zelf beslissen – en dat kan echt nog niet op de vormleeftijd van 12 jaar - of ze al dan niet geloven, als god er écht is zullen ze het pad wel zelf vinden - logischer wijs zullen ze dus niet geloven.

donderdag, juli 13, 2006

Jaartelling (2)

Onze (europese) jaartelling is gebaseerd op de geboorte van de profeet Jezus, we delen onze wereld op in 2 delen: die voor en na Christus. Dus als het 2007 wordt, bestaat Jezus 2007 jaar, juist?

Het bovenstaande doet veronderstellen dat Jezus geboren is op 1 januari, dit is - volgens het Christendom - niet het geval. De geboorte van de man uit Nazareth wordt gevierd op kerstmis en kerstmis valt op 25 december, niet op 1 januari. Het nieuwe jaar zou - in hun ogen - dus eigenlijk moeten beginnen op 25 december en de jaartelling zou "2007 -6dagen" moeten zijn.

Men kan hier twee conclusies uit trekken: ofwel is Nieuwjaar fout, ofwel is kertmis fout. In beide gevallen faalt de kerk in hun jaartelling. Niet enkel kertmis is foutief, ook Pasen raakt kant noch wal, of gelooft men echt in de variabele dood van hem?

De antwoorden die je krijgt als je dit (belachelijk) hersenspinsel aan gelovigen voorschoteld - de herdenkingsdatums zijn enkel ingevoerd ter vervanging van heidense feesten, het blijven herdenkingsdagen en zijn geen échte bepalingen,… - lijken op het eerste zicht zinnig, maar als je ze dan confronteerd met de affaire die plaats vondt op 06.06.2006 dan merken ze dat ze vastzitten.

Als de datums geen echte waarde zouden bevatten, waarom hebben dan zoveel gelovigen op 6 juni 2006 zitten bidden uit angst, angst voor de opstanding van satan? Met duizenden hebben ze 48 uur zitten bidden om hem te weren – en warempel, het is ze gelukt! -, ze hebben rivieren gezegend, ze gingen van huis tot huis om het te beschermen tegen de kwade krachten, al dit omdat om 6uur 6minuten en 6seconden – ze mogen een ferm horloge gehad hebben - op 6 juni 2006 het kwaad ging geschieden!

Paniek alom, nadien kalmte en vreugde dat hun actieplan geslaagd was. Zucht… hilarisch. Niet enkel negeerde ze het feit dat Satan rekening zou moeten houden met de verschillende tijdzones (welke was zijn referentie punt?), ze vergaten ook dat onze jaartelling ruwweg een 6 jaar achterloopt en hun eigen argument dat de data symbolisch, dus niet-reëel, zijn kon plots geen bodem meer vinden.

Trouwens moest Satan, veronderstellende dat hij bestaat, van plan zijn de wereld over te nemen, waarom zou hij dan een moment kiezen waarop ze hem verwachten? Of nog beter moest hij het moment kiezen waarop iedereen hem verwacht, en hij dus geen blijk van gezond verstand vertoond, zouden we hem dan wel moeten vrezen? Agressie zonder strategie is de weg naar het doodlopend straatje, dat is iets dat het christendom (en de islam nog beter) begrepen heeft, de voorspelbare is niet te vrezen, de sluwe wel.


p.s. dit is een uitgebreide, aangevulde versie van vorige post

Slavernij

Het heeft eeuwen bestaan, en nog steeds op verdoken wijze, eeuwen bestaan doordat de moraal - iets waar het geloof tracht de verantwoordelijkheid over te dragen - het rechtvaardigde. De slavernij heeft er ondermeer voor gezorgd dat de Egyptische piramides tot stand gekomen zijn en heeft tevens gezorgd voor de 1000de kerken die ons landschap ontsieren, een erfenis van een - of misschien wel dé - duistere, onvrije periode uit de geschiedenis. Slavernij als instrument in de machtsuitbreiding, in het behouden van de achterban, maar slavernij ook als valkuil.

Slavernij wordt nergens door het christendom veroordeeld, neen, het wordt zelfs verheerlijkt en (mis/)gebruikt. Het boek gehanteerd door zowel joden als christenen stipt al vrij vroeg aan - Genesis (9:25-27) kan het niet duidelijker omschrijven - dat slavernij niet foutief is. Waarom deze drang naar onderdrukking? Zijn wij mensen niet gelijk? Gelijk in gods ogen, maar niet t.o.v. elkaar, is dat het dan? Qua verdraagzaamheid, zogezegd een bouwsteen van het christendom, kan het tellen.

Kloosters hebben jarenlang (zwarte, blanke, niet-gelovige, gelovige, 'minder ontwikkelde',... ) slaven uitgebuit om de glorie van het christendom te kunnen uitbreiden. Niet enkel kloosters, maar bijna elke geloofsinstantie heeft van dit zogenaamd ‘recht’ gebruik gemaakt om eigen zaak te vergroten. Het is correct dat in die tijd iedereen met een kapitaal meedeed aan deze gruwel, maar van een instantie die beweerd op wetten gebaseerd te zijn – en dus niet vluchtig per periode zijn weg te kiezen – wordt toch verwacht dat men deze ‘kwade geesten’ zou doorzien en het zou veroordelen. Niets is echter minder waar. De kerk stimuleerde niet enkel de open slavernij, maar kwam ook op voor de uitbuiters van de arbeiders – de afgezwakte slavernij, ofwel zelfvervreemding – ten tijde van de tweede encycliek. Arbeiders werden geacht niet te streven naar betere werkomstandigheden en de patroon te gehoorzamen, de enige verdienste voor de arbeider was dat ze als klasse herkend werden. De niet-veroordeling is echter niet enkel een gevolg van deze drang naar expansie, maar is tevens een tegemoetkoming naar de eigen achterban toe.

Het christendom richt zich gedurende de geschiedenis - strategisch gelegitimeerd – (vooral) op de rijke achterban – wat logisch is aangezien deze meer slagkracht (en dus meer potentiële expansie mogelijkheden) bezit. Hoewel men in theorie wel barmhartig is t.o.v. de armen laat men deze, buiten een paar aalmoezen, links liggen. De armen zijn in hun ogen – terecht - nog steeds verwikkeld is in de eigen dagdagelijkse strijd en bezit daarom geen slagkracht. De goedkeuring van slavernij zorgt er dus voor dat het geloof als zoete broodjes verkoopt bij de bovenlaag. Of dacht u echt dat de mensen in die tijd achterlijk genoeg waren om te geloven in een god? Dat is een vaak gemaakte, maar begrijpelijke, fout van velen: de vorige generaties als minderwaardig, dommer en achtergesteld aanschouwen. De adel&co van toen waren absoluut niet (allemaal) geestelijk achtergesteld, verre van zelfs, ze kozen bewust voor het geloof omdat men alles kon verklaren aan de hand van een klein aantal principes die er op de koop toe nog voor zorgde dat hun idealen werden gehuldigd, misschien niet de slimste maar wel een strategische zet.

Het is dus de logica zelve, rational choice, dat de rijke burgers gelovig worden aangezien het geloof hun belangen dient. Maar het was net zo logisch dat de blanken de zwarten onderdrukten om er beter uit te komen, 'correct' kunnen we dit toch niet noemen...

Een derde, niet-onbelangrijk, feit waarom men de slavernij niet verafschuwde ligt in de basis van het geloof zelf - hier ligt de valkuil. Geloof impliceert slaafsheid, slaaf zijn t.o.v. een metafysisch wezen, god, de fictie, atman-brahman en alle andere konsoorten. Indien men de slavernij niet zou legitimeren, zou men dan niet passief zijn eigen zaak verraden? Men zou het gelovig-zijn verwerpen en dat kan niet de bedoeling zijn van een godsvrezende met het hart op de 'goede' plaats. Het geloof zit in de onmogelijkheid om de slavenij in zijn totaliteit verwerpen, men kan het niet verwerpen zonder zich eerst van de eigen slaafse moraal te ontdoen en dus het eigen geloof op te geven. Het geloof is dus echt niet achterlijk, ook niet voorlijk, geloof is een berekend schaakspel - of schaapspel? - gericht op onderdrukking van de een en verheerlijking van de ander. Geloof als marketing, geloof als "coca-cola strategie"-avant la lettre, geloof als agressie.

 

"It ain't necessarily things I believe, it's just stuff I think about." (cf. Rodney Carrington)