dinsdag, augustus 22, 2006

atheologie update

Op www.atheologie.net zijn de laatste tijd wel wat updates bijgekomen.

Zo is o.a. de media sectie uitgebreid, de filmpjes zijn zeker aanraders, en is er een sectie "spot lite" (rechts onder) die zoals in "kazaa lite" (e.d.) op lichte wijze spot met het geloof, korte extracten dus, zeker drukken op "meer".

Daarnaast zijn er nog een boel artikels die binnenkort in fullversie op de site zullen gepost worden. De artikels die gepost worden zijn pakken bondiger als op deze blog, het eerst volgende is bv. 10 A4 pg's lang.

De geïnteresseerden kunnen altijd een kijkje nemen op www.atheologie.net

zaterdag, augustus 19, 2006

Doopsel en abortus

Doopsel en abortus zijn twee zaken die in en voor het prille begin van iemands leven plaatsvinden. Doopsel op basis van (vervormde) traditie en abortus op basis van mensenrespect. Beide gebeuren zonder medeweten van het kind en op verzoek van de ouders.

Hoewel het geen christelijke basis heeft (cf. Johannes de Doper doopte volwassenen) worden kinderen vaak gedoopt op een leeftijd waar men nog niet zelfstandig kan oordelen of men dit doopsel wil aanvaarden. Desondanks het feit dat op jonge leeftijd deze praktijk per definitie in strijd is met artikel 20 van de Belgische Grondwet wordt het door de wetgever toegestaan indien de ouders hun toestemming geven.

De kerk gaat een stap verder en moedigd het dopen op agressieve wijze aan, men ging zelfs zo ver dat men de ongedoopte doodgeboren kinderen (en ongedoopt gestorven baby's) anoniem en zonder vermelding in ongewijde aarde liet begraven – waarbij het laatste nog redelijk kan worden geacht. Ze moedigen het aan omdat in de bijbel geschreven staat dat: “wie gelooft en gedoopt is gered zal worden, maar wie niet gelooft veroordeeld zal worden." (cf. Marcus 16:16). Over de wil van het kind wordt geen woord geroerd.

Waar men bij het doopsel stilzwijgt over de wil van het kind, staat deze centraal bij de controverse over de abortus. Ter vrijwaring van de beslissing van de ouders en de rechten van het kind is het voor de kerk ontoelaatbaar dat abortus toegestaan word.

Het leven begint bij de conceptie en mag niet vroegtijdig worden gestopt - de vraag rijst natuurlijk waarom ze dan de jaartelling ook niet 9 maanden voor Christus hebben laten beginnen. De beslissing tot abortus is onomkeerbaar en hun inziens verwerpelijk, maar het is nu juist door die onomkeerbaarheid dat de beslissing cruciaal is. Een laattijdige abortus zou namelijk moord zijn. En een mensenleven naar een plantenleven degraderen is gewoonweg een foltering.

Natuurlijk moeten er grenzen zijn. Een abortus laten plaatsvinden omwille van het feit dat bv. de eerst geborene geen jongen is (cf. de praktijken in China) is foutief. Maar een abortus omwille van het feit dat bv. de verwerker een verkrachter is is wel toelaatbaar. Abortus moet omwille van humanitaire redenen kunnen, laat staan dat we rekening gaan houden met de noden van het kind… een 95% gehandicapte tot leven brengen is cru, willen of niet, het blijft een last en dan ligt het niet in onze handen om te beslissen of de opvoeders met deze last willen leven.

De kerk moet consequent zijn: óf men acht de wil van het kind belangrijk óf men geeft die verantwoordelijkheid aan de ouders.

Als vrijzinnige opteer ik voor een verbod van het doopsel voor de leeftijd van 16 en ben ik pro een toelaatbare vorm van abortus. Dit omdat doopsel steeds kan plaatsvinden en abortus omwille van praktische redenen niet.

zondag, augustus 13, 2006

Visie op geloof

Als vrijzinnige en tegenstander van een doorgedreven geloof is het zinnig om voor de atheologie toelaatbare grenzen van het geloof te beschrijven. Geloof omwille van het geloof kan en mag niet verboden worden. In een democratie heeft iedereen het recht om te geloven in wat hij wil, ook in leugens.

Ik heb het al vaker aangehaald waar voor mij de grens ligt, privé is er geen probleem, publiek stoort het.

Publiek moet eng geïnterpreteerd worden. Met publiek wordt niet openbaar bedoeld, men mag dus o.a. wel uitkomen voor zijn geloof. Ook vergaderingen tussen gelovigen zijn dus niet uitgesloten, zolang het maar niet omslaat in indoctrinatie. Publiek slaagt in deze context op de leidinggevende overkoepelende organisaties.

Het problematische karakter van deze indeling komt tevoorschijn als we privaat van naderbij gaan bekijken. Met privaat wordt individueel bedoelt, en dus niet privaat zoals wettelijk omschreven (cf. binnen eigen muren). In concreto staat het dus haaks op een godsdienstige opvoeding. Ook ouders, net als de gemeenschap, vallen onder de publieke norm. Het passief opleggen (cf. bidden voor het eten) en doorgeven van geloof is niet enkel in strijd met artikel 20 van de Belgische grondwet, maar is ook ontoelaatbaar voor de grenzen van de atheologie.

Het bovenstaande impliceert dus een anarchistische visie op geloof. Anarchisme staat volgens Prof. Dr. Doom van de UGent voor het weigeren zich te onderwerpen aan een hoger gezag. Ter zake kan men de term op twee manieren interpreteren: de eerste interpretatie is een contradictio interminis aangezien geloof per definitie een hoger gezag aanbid, de tweede - diegene die hier bedoelt wordt - is een die de leidende instanties van het geloof veroordeeld.

De lijn is dus duidelijk: geloofsuitdrukking op privé initiatief kan, maar aanmoedigingen op initiatief van een hoger gezag (o.a. Vaticaan) is uit den boze. Dergelijke instanties zijn verwerpelijk aangezien deze de ware interpretatie van het geloof claimen en indien dit aanvaard word creëert men een blinde gehoorzaamheid die op zijn beurt desastreuze gevolgen kunnen hebben.

Actueel voorbeeld bij uitstek is de Hezbollah. In naam van hun geloof willen ze in Libanon een islamitische staat stichten. Het gevecht is er dus géén tegen de staat Israël, maar wel een tegen de joden. Moorden in naam van "het" geloof, bijna elke godsdienstige beweging is er schuldig aan.

 

"It ain't necessarily things I believe, it's just stuff I think about." (cf. Rodney Carrington)