zaterdag, augustus 19, 2006

Doopsel en abortus

Doopsel en abortus zijn twee zaken die in en voor het prille begin van iemands leven plaatsvinden. Doopsel op basis van (vervormde) traditie en abortus op basis van mensenrespect. Beide gebeuren zonder medeweten van het kind en op verzoek van de ouders.

Hoewel het geen christelijke basis heeft (cf. Johannes de Doper doopte volwassenen) worden kinderen vaak gedoopt op een leeftijd waar men nog niet zelfstandig kan oordelen of men dit doopsel wil aanvaarden. Desondanks het feit dat op jonge leeftijd deze praktijk per definitie in strijd is met artikel 20 van de Belgische Grondwet wordt het door de wetgever toegestaan indien de ouders hun toestemming geven.

De kerk gaat een stap verder en moedigd het dopen op agressieve wijze aan, men ging zelfs zo ver dat men de ongedoopte doodgeboren kinderen (en ongedoopt gestorven baby's) anoniem en zonder vermelding in ongewijde aarde liet begraven – waarbij het laatste nog redelijk kan worden geacht. Ze moedigen het aan omdat in de bijbel geschreven staat dat: “wie gelooft en gedoopt is gered zal worden, maar wie niet gelooft veroordeeld zal worden." (cf. Marcus 16:16). Over de wil van het kind wordt geen woord geroerd.

Waar men bij het doopsel stilzwijgt over de wil van het kind, staat deze centraal bij de controverse over de abortus. Ter vrijwaring van de beslissing van de ouders en de rechten van het kind is het voor de kerk ontoelaatbaar dat abortus toegestaan word.

Het leven begint bij de conceptie en mag niet vroegtijdig worden gestopt - de vraag rijst natuurlijk waarom ze dan de jaartelling ook niet 9 maanden voor Christus hebben laten beginnen. De beslissing tot abortus is onomkeerbaar en hun inziens verwerpelijk, maar het is nu juist door die onomkeerbaarheid dat de beslissing cruciaal is. Een laattijdige abortus zou namelijk moord zijn. En een mensenleven naar een plantenleven degraderen is gewoonweg een foltering.

Natuurlijk moeten er grenzen zijn. Een abortus laten plaatsvinden omwille van het feit dat bv. de eerst geborene geen jongen is (cf. de praktijken in China) is foutief. Maar een abortus omwille van het feit dat bv. de verwerker een verkrachter is is wel toelaatbaar. Abortus moet omwille van humanitaire redenen kunnen, laat staan dat we rekening gaan houden met de noden van het kind… een 95% gehandicapte tot leven brengen is cru, willen of niet, het blijft een last en dan ligt het niet in onze handen om te beslissen of de opvoeders met deze last willen leven.

De kerk moet consequent zijn: óf men acht de wil van het kind belangrijk óf men geeft die verantwoordelijkheid aan de ouders.

Als vrijzinnige opteer ik voor een verbod van het doopsel voor de leeftijd van 16 en ben ik pro een toelaatbare vorm van abortus. Dit omdat doopsel steeds kan plaatsvinden en abortus omwille van praktische redenen niet.

 

"It ain't necessarily things I believe, it's just stuff I think about." (cf. Rodney Carrington)